Γλυκό Κυδώνι !!!

8 Νοέ

Είναι η εποχή του και είναι αδύνατο να μη το τιμήσω 🙂 Το υπέροχο γλυκό κυδώνι με την φανταστική επίγευση!

Όπως γνωρίζεται στα γλυκά που φτιάχνω δεν χρησιμοποιώ ποτέ ζάχαρη (όπως και τίποτα επεξεργασμένο) αλλά αυτό δεν με σταματά να πειραματίζομαι ακόμα και με τα πιο κλασσικά γλυκίσματα του τόπου μας, όπως τα πανέμορφα γλυκά του κουταλιού. Θέλω πολύ να διατηρήσω και να αναδείξω την μαγεία τους αλλά και ταυτόχρονα να τα πάω στην νέα εποχή όπου θα βασίζονται μόνο σε θρεπτικά υλικά 😉

Αρχικά στις συνταγές μου τα προσέγγισα με το κλασσικό πετιμέζι, όπως τα έκαναν παλιά (πριν η ζάχαρη γίνει προσιτή στην Ελλάδα) και τα έλεγαν ρετσέλια. Το αποτέλεσμα ήταν καλό, αρκεί το φρουτάκι να έχει έντονη γεύση ώστε να μη καπελωθεί από το σχετικά βαρύ πετιμέζι. Στην συνέχεια ανακάλυψα στην αγορά το σταφυλόμελο, που είναι σαν πετιμέζι αλλά φτιαγμένο από λευκά σταφύλια και βρασμένο σε χαμηλή θερμοκρασία. Το σταφυλόμελο έχει πολύ ήπια γλυκιά γεύση και ανοιχτό χρυσαφί χρώμα ιδανικό για γλυκά του κουταλιού όπως το κυδώνι και το περγαμόντο. Το πρόβλημα είναι ότι πρόκειται για προϊόν υπερβολικά ακριβό, ειδικά στην βιολογική του έκδοση 🙁 αλλά πλέον το αποτέλεσμα είναι απλά τέλειο, είναι σε άλλο επίπεδο 🙂

Πριν πάμε στο γλυκάκι όμως, να σας πω για την νέα μου δημιουργία! Νοσταλγικά ελληνικά σημαιάκια, χειροποίητα από το μηδέν με ανθεκτικά χαρτόνια. Μία χρονοβόρα κατασκευή, σε επίσης χειροποίητο κουτάκι. Η αισθητική τους είναι μοναδική και όπου και να χρησιμοποιούν παράγουν μία θεατρική ατμόσφαιρα άλλης εποχής. Θα τα βρείτε διαθέσιμα online στο www.jamjar.gr/store/neanikon

Φύγαμε για το κυδώνι!

Θα χρειαστούμε:

650 γρ κυδώνια καθαρισμένα & κομμένα σε μικρά ορθογώνια

500 ml σταφυλόμελο

χυμό από μισό λεμόνι

1 ξυλαράκι κανέλα

3 κουταλιές λευκά αμύγδαλα (ξερά)

1,5 ποτήρι νερό

Χρειαζόμαστε νόστιμα κυδώνια που να μην είναι ούτε άγουρα αλλά ούτε και πολύ ώριμα. Τα καθαρίζουμε, τα κόβουμε στα τέσσερα και αφαιρούμε τα κουκούτσια και το σκληρό κομμάτι. Στην συνέχεια τα κόβουμε όπως τις πατάτες τηγανιτές, σε μικρότερο όμως μέγεθος.

Μόλις φτάσουμε στο επιθυμητό βάρος (650 γρ) σταματάμε.

Σε μία κατσαρόλα πάνω σε μέτρια προς δυνατή φωτιά ρίχνουμε το νερό, το σταφυλλόμελο και το κυδώνι. Λογικά θα χρειαστούμε περίπου 20 με 30 λεπτά για να βράσει το φρούτο καλά και το σιρόπι να δέσει. Ανακατεύουμε αραιά και που, και αν μπορούμε αφαιρούμε και τον αφρό που σχηματίζεται.

Για να εξετάσουμε εάν έχει δέσει το σιρόπι δύο τεχνικές εφαρμόζω: με ένα θερμόμετρο ζαχαροπλαστικής ελέγχω εάν η θερμοκρασία έφτασε στους 105 βαθμούς κελσίου ή τοποθετώ για λίγα λεπτά ένα πιατάκι στην κατάψυξη και μετά ρίχνω πάνω του ελάχιστο από το καυτό σιρόπι ώστε άμεσα αυτό να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου και να δείξει εάν έχει την επιθυμητή πυκνότητα 😉 Μόλις συμβεί αυτό, αποσύρω από την φωτιά και αφήνω το γλυκό στην κατσαρόλα για ένα βράδυ. Πάντα το κάνω, μήπως το φρούτο βγάλει ζουμιά και ξεδέσει.

Την άλλη μέρα το πρωί, βλέπω σε τι κατάσταση είναι το σιρόπι, αν είναι πολύ αραιό σημαίνει θέλει λίγο ακόμα βράσιμο, αν είναι οκ τότε απλά θα του δώσουμε μια δυο βράσεις. Σε κάθε περίπτωση ρίχνουμε τα αμύγδαλα, το χυμό λεμονιού και ανάλογα βράζουμε.

Εμένα ήταν μια χαρά (άλλωστε το κυδώνι έχει αρκετή πηκτίνη και εύκολα δένει το σιρόπι) οπότε άφησα να πάρει 1-2 βράσεις και μετέφερα σε αποστερημένο βάζο.

Για να αποστειρώσω τα βάζα, αφού τα καθαρίσω καλά, τα τοποθετώ στον φούρνο, στον αέρα στους, στους 150 βαθμούς για 10 λεπτά. Τα καπάκι το βάζω στα τελευταία 5 λεπτά για να μη λιώσει η εσωτερική του μεμβράνη. Με προσοχή αφαιρώ το βάζο που καίει από το φούρνο και όσο είναι ακόμα καυτό του ρίχνω λίγο λίγο με ένα κουτάλι το επίσης καυτό γλυκό και κουμπώνω το καπάκι. Είναι σημαντικό τα δύο υλικά να έχουν την ίδια θερμοκρασία, διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος το γυαλί να σπάσει. Αν η αποστείρωση έγινε σωστά το γλυκό συντηρείται στο ντουλάπι μας. Εγώ για καλό κ για κακό το φυλάσσω στο ψυγείο. Άλλωστε δεν πρόκειται και για μεγάλη ποσότητα 😉

Τέλος να θυμάστε πως όσο μένει το γλυκάκι τόσο νοστιμίζει, σαν μετά από λίγες μέρες να αποκτά μεγαλύτερη ένταση στη γεύση! 🙂

Αυτά λοιπόν από το Νεανικόν! Καλοφάγωτο το κυδώνι! Επιστρέφω σύντομα με Χριστουγεννιάτικο post 🙂

No comments yet

Leave a Reply