NEANIKON

Πριν πάμε στα τρουφάκια, θα ήθελα να εκφράσω για άλλη μία φορά τoν ενθουσιασμό μου που το Νεανικόν απέκτησε ένα μικρό αλλά γεμάτο θετική ενέργεια e-shop!  Όλες οι τελευταίες χάρτινες δημιουργίες και νέες που έρχονται είναι διαθέσιμες μέσα από την πλατφόρμα του JamJar! Πλημμυρίζω από αισιοδοξία και ασυγκράτητη χαρά κάθε φορά που σκέφτομαι πως ένα παιδικό μου όνειρο έγινε πραγματικότητα 🙂

Και προχωράμε στην συνταγή μας. Πριν 2 χρόνια είχα παρουσιάσει ξανά μία συνταγή για τρουφάκια με κάστανο. Θυμάμαι ενώ έβγαιναν νόστιμα, ήταν απλά και ευκολοφάγωτα. Και τι πειράζει θα μου πείτε αυτό; Πειράζει λίγο γιατί τα τρουφάκια όπως και όλα τα μικροσκοπικά γλυκά, που μάλλον θα φας μόνο μια μπουκιά, οφείλουν να προκαλέσουν ένα έντονο γευστικό “συναίσθημα”. […]

Με μεγάλη χαρά μου σας παρουσιάζω το Νεανικόν Paperie !!!! Την μικροσκοπική paper boutique του Νεανικόν !!!!

Όλες οι τελευταίες χάρτινες δημιουργίες καθώς και άλλες που σιγά σιγά θα προστεθούν είναι διαθέσιμες σε ένα πολύ – πολύ μικρό e-shop στην πλατφόρμα πώλησης χειροποίητων αντικειμένων jamjar. […]

Τελικά είναι τόσο σημαντικό να επιστρέφω σε παλιότερές μου αναρτήσεις. Να ξαναδουλεύω μια συνταγή πιο ελεύθερα χωρίς την ίδια πίεση.

Αυτή τη φορά αποφάσισα να φτιάξω ξανά την αχλαδόπιτα με ορισμένες μικρο – αλλαγές. Σκέφτηκα να κρατήσω το κάρδαμο σε χαμηλά επίπεδα, μιας και είναι πολύ ισχυρό αρωματικό και να προσθέσω ξύσμα πορτοκαλιού που δένει υπέροχα με όλα τα υλικά. Μεγάλωσα λίγο την ποσότητα στα ξερά φρούτα ώστε να γίνει πιο γλυκιά και πιο χορταστική. Τέλος την φούρνισα περισσότερο για να γίνει η ζύμη τραγανή και η γέμιση να μελώσει. Και αυτό ήταν! Έγινε πολύ πολύ καλύτερη! Αρωματική αλλά ισορροπημένη, ευχάριστη και με την γεύση που σου μένει και θες να ξαναφάς. Εντάξει δεν λέω άλλα, πρέπει να τη δοκιμάσετε! […]

Έχω ένα ανάμεικτο συναίσθημα. Από την μία αισθάνομαι πως έχει περάσει ένας αιώνας και από την άλλη πως όλη αυτή η προσπάθεια βρίσκεται κάπου στην αρχή. Στην πραγματικότητα ισχύει το δεύτερο.

Έχω πάρα πολλά όνειρα, πάρα πολλή ενέργεια αλλά λίγο χρόνο. Η εξισορρόπηση των υποχρεώσεων μου τελευταία είναι πραγματικά μία πρόκληση. Αλλά δεν σταματώ με τίποτα. Και ένα λεπτό να βρω κάπου θα το αξιοποιήσω. […]

Καιρό ήθελα να φτιάξω ένα πολύ – επίπεδο κέικ. Να το καμαρώνω και να το φωτογραφίζω! Εντάξει και να το φάω, αλλά είναι τόσο όμορφα τα άτιμα. Τα τρως και με τα μάτια.

Τα δαμάσκηνα είναι στα καλύτερά τους αυτή την εποχή. Ώριμα, νόστιμα και σχετικά οικονομικά. Έχουν και υπέροχο μπλε χρώμα. Τι άλλο να ζητήσει κανείς για ένα κέικ υπερπαραγωγή; […]

Η αγάπη για τις χάρτινες κατασκευές φτάνει τόσο βαθιά στον χρόνο, όσο πραγματικά θυμάμαι τον εαυτό μου. Πάντα κάτι θα κατασκεύαζα ή κάτι θα ονειρευόμουν να κατασκευάζω. Ειδικά το τελευταίο δεν με άφηνε ποτέ σε ησυχία.  Παρόλα αυτά για πολλά χρόνια είχα εγκαταλείψει την ενασχόλησή μου με το χαρτί μιας και τα ενδιαφέροντά μου είχαν στραφεί προς άλλες κατευθύνσεις. Βέβαια το μικρόβιο υπήρχε μόνιμα μέσα μου και έτσι μία σπίθα μόνο χρειάστηκε για να πάρει και πάλι φωτιά.

Όλα ξεκίνησαν από την τάρτα λεμόνι. […]

Δεν γίνεται να περάσει η εποχή τους και μην τα αξιοποιήσουμε! Βέβαια θα μου πείτε πως χάρη στο πετιμέζι και στην σταφίδα τα χαιρόμαστε όλο τον χρόνο. Σωστό, αλλά τα φρέσκα σταφύλια έχουν άλλη χάρη.

Η ιδέα για το σημερινό γλυκό έχει να κάνει με μία τάρτα που εμφανισιακά θυμίζει το Γαλλικό clafoutis. Στην πραγματικότητα όμως περισσότερο θα βασιστούμε στην δική μας μηλόπιτα παρά στην κλασσική συνταγή, δημιουργώντας τελικά κάτι ανάμεσα σε σιροπιαστό κέικ και τάρτα. Όπως και να χει, πρόκειται για κάτι απλό, εύκολο και απολαυστικό. Ιδανική συντροφιά σε ένα Κυριακάτικο πρωινό, τώρα που σιγά σιγά φθινοπωριάζει. Πάμε; […]

Ένα από τα πιο διάσημα και πιο πετυχημένα ωμοφαγικά γλυκά είναι το (un)cheese cake, το γνωστό δηλαδή cheese cake στην ωμοφαγική & χορτοφαγική του εκδοχή. Είναι πετυχημένο όχι μόνο γιατί θυμίζει έντονα το κλασσικό, αλλά και γιατί το ξεπερνά!

Στην βιβλιογραφία καθώς και στην blogόσφαιρα κυκλοφορούν πάμπολες συνταγές. Σχεδόν σε όλες συναντάμε στη βάση ένα γλυκό και τραγανό παστέλι από ξηρούς καρπούς και στην κεντρική στρώση μία ελαφρώς υπόξινη κρέμα από κάσιους. Στο τελείωμα έχουμε πολτό φρούτου ή απλά φρέσκα φρούτα. […]

Η σημερινή μας μαρμελάδα, πιστέψτε με, θα σας εντυπωσιάσει!

Και αυτό γιατί θα δείτε πόσο καλή μπορεί να γίνει μία μαρμελάδα μόνο με τη γλύκα του φρούτου. Χωρίς καμία άλλη προσθήκη. Άντε κάνα  – δυο αρωματικά για περισσότερη ένταση.

Το σύκο κατατάσσεται στα αρκετά γλυκά φρούτα και τα ζάχαρα που διαθέτει επαρκούν για να πάρει η μαρμελάδα μας την υφή και τη γλυκύτητα που χρειάζεται. Προφανώς δεν γίνεται τόσο γλυκιά όσο η κλασσική, αλλά τι πειράζει; Άλλωστε όσο πιο ανάλαφρη τόσο πιο ευχάριστα καταναλώνεται 😉 […]

Η πρώτη επαφή με το Αγκίστρι υπήρξε κάπου στην ηλικία των 12. Αφορμή στάθηκε μια μονοήμερη εκδρομή στην κοντινή Αίγινα. Κατά την άφιξή μας, θυμάμαι, ακαριαία να τραβά την προσοχή μου ένα λιλιπούτιο νησάκι που έστεκε απέναντί μας. Καταπράσινο, με δύο λευκά χωρουδάκια φάνταζε σαν ζωγραφιά βγαλμένη από παιδικές ιστορίες, εκείνες με τις μυστικές αποστολές και χαμένους θησαυρούς…

Τα χρόνια πέρασαν και δεν έτυχε να βρεθώ ποτέ σε αυτό το μικρό νησάκι, παρά μόνο κάπου στα 20φευγα μου όταν μία παρέα ρίχνει την ιδέα να πάμε για μπάνιο στο Αγκίστρι. Και αυτό ήταν. Την επόμενη βδομάδα πήγα ξανά, το ίδιο και την μεθεπόμενη. Πολλές φορές, πολλά καλοκαίρια. Και ποτέ δεν το χόρτασα, και πάντα το λαχταρώ. Και νιώθω πως μου ανήκει, όλο το νησί. Άλλωστε, είναι μόλις μια σταλιά.

Βρέθηκα και φέτος, και σας το παρουσιάζω μέσα από ένα φωτογραφικό ποστ, το δικό μου Αγκίστρι, σε άσπρο – μαύρο. […]